. . . و يارانى كه با هم آغاز كرديم و همدل شديم : سميّه احمدى نيرى ، مرواريد خالق‌دوست ، فاطمه پوراسد مهربانى و نصرت رحمانى . همت‌ها را يكى كرديم و آنچه را سخت مىنمود آسان كرديم . كمك‌هاى خانم صالح‌زاد و خانم آزادى ، چقدر ما را در پيمودن راهمان يارى داد . هم‌چنين آقاى دكتر مجيد انوشيروانى ، خانم دكتر مژگان تن‌ساز و خانم دكتر مينا موحد و پدر گراميشان كه با بازخوانى چندبارهء متن در تصحيح و تطبيق با اصل مقالات همراه ما بودند . و در آخر . . . سپاس از پدر و مادرم كه شمع حقيقت‌جويى را يك عمر با دلسوزى و فداكارى در وجودم افروختند . و همسر و پسرم كه غيبت‌هاى طولانى همسر و مادر را پذيرفتند . و پدر و مادر همسرم كه بىيارى بىدريغ آنان اين غيبت‌ها ممكن نبود . و سرانجام هرآنچه كرديم تقديم به او كه هرچه داريم از اوست و هر روز منتظر آمدنش هستيم . دكتر آزاده محبى شهريور 1386